شب قدر

شب قدر

شب قدری که برای ادم مقدر میشه

سواله برام

این هنه از خدا خواستیم چی شد؟

دمش گرم

بود تو همه لحظه ها .... دهنم قفله. اما یه چیزایی دعای ثابتن انگار. حل شدنی نیستن.

پیش فرض خودمو رو داغونی تنظیم کردم. انگار هم قرار نیست چیزی درست شه

اینم نا شکری

امان از این دنیا

کاش تموم شه

اگه حق الناسی گردنم نبود و نگران نماز روزه هام نبود مشتاقانه دلم میخواست نباشم گاهی این زندگی بی معنیه. در واقع همیشه بی معنیه مگه خلافش ثابت شه. چون نه من عوض شدم و میشم بعد این همه شب قدر و چه بسااااا بدترم شدم. نه کسی عوض میشه ...

در کل یه داغون همیشگی ام

که آرزوی نبودنم خیلی شدیده

از وقتی زندگی پس از زندگی هم دیدم که واقعا مشتاق تر شدم

اون زندگی راحت تره. شیرین تره. این قدر خرابی نداره. بره ادم بشینه تاوان اونی که تا الانشو بده خیلی بهتر از اینه که اینجا ادامه بده و عذاب برا خودش بیشتر بخره

اینم از شب قدر ما

آخ که چقدر دلم میخواد عمرم کوتاه بشه و بدون درد تموم شه. ولی پاک تموم بشم میشه یعنی؟

شهادت که به ماها نیمده. کاش تمیز بمیریم لااقل

اینجا بمونه به یادگار که من زنده و حی و حاضر

شهادت میدم اون دنیا گریبان اونی که اینقدر با بد خلقی هاش عذابم میده و منو به هم می ریزه نمی بخشم

وصیتم اینه که تمام مهریه م برای نماز روزه هام بشه. تا قرون آخرش خرج اون دنیای من بشه.

به روحانی جماعت هم نمیخوام بدم. فقط به اون گرسنه ای که بی پول نمیتونه شکمشو سیر کنه. به اون مادری که باید با حسرت پشت لباس و اسباب بازی فروشی تو دلش حسرت و آه بکشه برسه

به اونی که نیاز منده.

اینم از شب قدر من

خودم که خرابم اما از اونی که حالمم خراب میکنه به حق همین شب قدر نمیگذرم. خدایا خودت شاهد باش

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم فروردین ۱۴۰۳ ساعت 0:6 توسط Z.D  |